Ο Σφυγμός της Ημέρας
Φοίβος Καρζής


Κοινή γαρ η τύχη
343 αναγνώστες
Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008
10:00

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου – και ταλαιπωρημένος από τα σκάνδαλα, τσακισμένος από την αδυναμία του να δώσει έστω μια ελπίδα διεξόδου, ξέπνοος από δυνάμεις και χωρίς διάθεση ενασχόλησης με τίποτε άλλο εκτός από μίζερα, φθοροποιά εσωκομματικά προβλήματα και διενέξεις προσωπικών στρατηγικών, ο δικομματισμός μοιάζει σχεδόν για λύπηση στις δημοσκοπήσεις.

Δεν είναι ότι πέφτουν τα ποσοστά του. Είναι που δεν υπάρχει η παραμικρή εικόνα για προοπτική ανάκαμψης. Δεν είναι ότι φυλλορροεί. Είναι που δεν του έχει απομείνει ίχνος δυναμικής στην κοινωνία. Δεν είναι ότι αμφισβητείται. Είναι πως η αμφισβήτησή του έρχεται σε μια στιγμή που ο ίδιος δείχνει μηδενικά ανακλαστικά απέναντί της.

Σε εποχή επικοινωνιακού καταιγισμού, το κλίμα της φθοράς δεν αποτυπώνεται στα Μέσα. Διογκώνεται και πολλαπλασιάζεται, μέσα σε ένα φαύλο κύκλο, για τον οποίο τα κόμματα εξουσίας δεν έχουν δικαίωμα ένστασης. Τον ανέχθηκαν στην έναρξή του, τον τροφοδότησαν με την παρουσία των στελεχών τους για εκλογικά οφέλη, τον υποδαύλισαν θεσμικά με την έλλειψη αποφασιστικότητας για σύγκρουση με το νέο πόλο εξουσίας. Τώρα, η διαμαρτυρία τους προσλαμβάνεται ως ιδιοτελής γκρίνια.

Η στρατηγική τους περιορίζεται στον περίφημο «επικοινωνιακό χειρισμό». Πώς θα καταφέρουμε να έχουν πρώτο θέμα τα κανάλια κάτι άλλο από αυτό που σήμερα το βράδυ μας ενοχλεί, πώς θα επηρεάσουμε ώστε τα κανάλια να «παίζουν» πιο έντονα εκείνο που βλάπτει τον αντίπαλο περισσότερο από εμάς. Είναι ένα διαρκές επικοινωνιακό παιχνίδι ευθύνης, αυτό που οι Άγγλοι αποκαλούν blame game. Και υποθέτει ότι οι εκλογές είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Ότι δηλαδή τα ποσοστά του δικομματισμού έχουν ένα όριο προς τα κάτω, ότι αυτό το όριο βρίσκεται ψηλά, ότι οι πολίτες στην Ελλάδα στην συντριπτική τους πλειοψηφία ψηφίζουν και θα ψηφίζουν για την άσκηση της εξουσίας παρά για τη γνώμη τους γι’ αυτήν.

Το παιχνίδι είναι σωστό όσο οι παίκτες, δηλαδή οι εκλογείς, ανταποκρίνονται σε αυτό. Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν πως η συνέχιση αυτού του μοτίβου δεν είναι εγγυημένη. Και το γεγονός ότι την επομένη του θανάτου του Αρχιεπισκόπου, πρώτο θέμα δεν είναι η διαδοχή στην Εκκλησία, αλλά η κρίση στη Νέα Δημοκρατία με τον Κουκοδήμο, η κρίση στο ΠΑΣΟΚ και η κίνηση Βενιζέλου, η κοινή τους πτωτική μοίρα στις σφυγμομετρήσεις και ένα ακόμη απειλητικό σκάνδαλο με το λογότυπο της Siemens, δείχνει πως ούτε οι όροι του παιχνιδιού είναι πια εγγυημένοι. Για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση είναι ορατό το ενδεχόμενο να χάνουν και οι δύο και να μοιραστούν την κρίση εξ αδιαιρέτου.

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
Δεν έχει αξιολογηθεί

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις