Ο Σφυγμός της Ημέρας
Φοίβος Καρζής


Φόροι και δημόσια ασφάλεια
388 αναγνώστες
Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009
09:56

Δευτέρα 16 Μαρτίου – και αυτές τις μέρες στα γραμματοκιβώτια φτάνει ένας μεγαλούτσικος και παχουλός φάκελλος. Από το σελοφάν φαίνεται ένα θαμπό, πρασινωπό έγγραφο. Όλοι τον ανοίγουν δύσθυμα, κανείς δεν χαίρεται όταν βλέπει το έντυπο της φορολογικής δήλωσης. Άλλωστε δεν έχει και πολλή σημασία. Αυτοί που είναι να πληρώσουν και δεν μπορούν να ξεφύγουν έχουν ήδη πληρώσει –στην «πηγή», όπως λένε- και αυτοί που δεν πρόκειται να πληρώσουν ξέρουν τι θα συμπληρώσουν…

Κανείς δεν χαίρεται όταν παίρνει τη φορολογική δήλωση. Αλλά υπάρχουν μερικοί που φέτος δεν θα ξινίσουν απλώς, όπως κάθε χρόνο. Φέτος θα τους ανέβει το αίμα στο κεφάλι και θα κινδυνεύσουν από κρίση υπέρτασης. Σκεφθείτε, για λίγο, κάποιον που δεν είναι γιατρός στην Αγία Παρασκευή, ή αρχιτέκτονας στην Καστέλλα, ή δημόσιος υπάλληλος στο νέο υπουργείο Παιδείας στο Μαρούσι. Σκεφθείτε για λίγο κάποιον που είναι επαγγελματίας ή έμπορος και έχει το μαγαζί του – όχι στα ειρηνικά Σεπόλια, όχι στο φιλήσυχο Περιστέρι, αλλά στην εμπόλεμη ζώνη των Εξαρχείων. Σκεφθείτε μια σύμπτωση.
Πηγαίνει, ας πούμε, σήμερα το πρωί στο κατάστημα. Διατηρεί την ψυχραιμία του παρά την καταδρομή της Παρασκευής. Φυσικά του έχουν κάνει τη τζαμαρία καινούργια, στη βιτρίνα δεν έχει μείνει κολυμπηθρόξυλο. Έχει δώσει ραντεβού πρωί-πρωί, με το φίλο του το τζαμά. Ο τζαμάς έχει γίνει φίλος του γιατί συνεργάζονται τακτικά τους τελευταίους μήνες. Θα είχε σπεύσει το Σαββατοκύριακο, αλλά πνιγόταν. Ο φίλος μας εμποράκος δεν είναι ο μόνος. Έχουν κι άλλοι την ίδια μοίρα, στη Σκουφά, όπου υποτίθεται ότι είναι προνόμιο να έχεις κατάστημα και γι’αυτό πλήρωσες χρυσό τον αέρα, που τώρα αποδείχθηκε κοπανιστός, ή στη Ναυαρίνου, ουδέτερη ζώνη μεταξύ Κολωνακίου και Εξαρχείων, ή στη Σπυρίδωνος Τρικούπη, ή –δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι- στην περίφημη οδό Στουρνάρη, το πεδίο βολής των αναρχοπολεμιστών της Αθήνας.
Ο τζαμάς καθυστέρησε και φτάνει σήμερα. Ο έμπορος βάζει το χέρι από την τρύπα στο τζάμι και ανοίγει την πόρτα. Μπαίνει στο ημικατεστραμμένο μαγαζί. Και βλέπει, φυσικά, φακέλλους που έχουν πεταχτεί κάτω από την πόρτα. Λογαριασμοί, σύμφωνοι… Διαφημιστικά, σύμφωνοι… να κάνουν κι οι άλλοι τη δουλειά τους. Και ένας ακόμη φάκελλος. Από την Εφορία. Που πρόσφατα έκανε μια εκστρατεία, η οποία λοιδορήθηκε και δεν απέδωσε, λόγω συγκυρίας, αλλά πήγαινε στην ουσία του πράγματος. Στη φορολογική συνείδηση. Στην υποχρέωση του πολίτη και στην διάθεσή του να καταβάλλει τους φόρους του. Γιατί οι φόροι είναι αντίτιμο. Αντίτιμο της ύπαρξης του κράτους που σε αντάλλαγμα παρέχει στους πολίτες αυτά τα βασικά που μόνος του κανείς δεν μπορεί να διασφαλίσει.

Και το βασικό που παρέχει το κράτος είναι ελευθερία. Ελευθερία σημαίνει ασφάλεια. Η ασφάλεια είναι κατοχύρωση ελευθερίας. Ποιος θα πάει να το εξηγήσει στον μαγαζάτορα της Σκουφά, στον έμπορο της Στουρνάρη; Μέχρι πότε θα υποχρεώνεται να αναζητεί στις θωρακισμένες πόρτες και τα αλεξίσφαιρα τζάμια μια ατομική λύση στην ανεπάρκεια ενός τόσο θεμελιώδους συλλογικού αγαθού; Και ποιος θα απαιτήσει από αυτόν τον φορολογούμενο να συμπληρώσει τη φορολογική του δήλωση στα ελληνικά και όχι σε άπταιστο γαλλική;

Α, και σε 85 μέρες από σήμερα αυτός θα πάει να ψηφίσει…
Σχόλια

17/03 00:04  shareholder-cs
Γι αυτό κι αυτός Φοιβο μου θα φουσκώσει τα τιμολόγια επισκευής της ζημιάς, θα δηλώσει οτι του κλέψανε και εμπορεύματα αξίας 5.000 ευρώ, και θα περάσει τη ζημιά δια της εφορίας στη πλάτη μας..
17/03 09:54  Φοίβος Καρζής
Μισθωτός, ε... Με στοίχημα.
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
7 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις