Ο Σφυγμός της Ημέρας
Φοίβος Καρζής


Η λάθος ευαισθησία
327 αναγνώστες
Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2009
10:16
Τρίτη 27 Ιανουαρίου – και στην Αθήνα, πόλη αποκλεισμένη από τον υπόλοιπο κόσμο από ξηράς, μέσα στο κέντρο της, Κύπρου και Πατησίων, υπάρχει ένα μικρό, μίζερο, θλιβερό αλσύλλιο, ο Θεός να το κάνει. Εκεί συνέβησαν χθες δύο πράγματα.
 
Πρώτον, πολίτες και κάτοικοι της περιοχής συγκεντρώθηκαν για να αποτρέψουν το κόψιμο των δέντρων, που ήταν η πρώτη φάση της κατασκευής πάρκινγκ. Θα επιστρέψουμε σε αυτό σε λίγο. Δεύτερον, οι πολίτες συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ. Έπεσαν δακρυγόνα, έπεσαν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, άναψαν κάδοι, έγιναν δηλαδή εκτεταμένα έκτροπα. Εδώ δεν υπήρχαν κουκουλοφόροι, δεν υπήρχαν αναρχικοί, δεν υπήρχαν ούτε εξημμένοι φοιτητές. Και αυτό είναι το χειρότερο, αυτό είναι το πιο ανησυχητικό. Ότι σε αυτή την πόλη πια, το παραμικρό, και η διαμαρτυρία για το παρκάκι είναι ο ορισμός του «παραμικρού» σε μια μητρόπολη των τεσσάρων εκατομμυρίων κατοίκων, γίνεται αφορμή για σύγκρουση με την αστυνομία, για ξέσπασμα βίας. Ανεξάρτητα από το δίκιο ή το άδικο, ανεξάρτητα από τη σημασία του θέματος, την αιτία ή την αφορμή, ζούμε πάνω σε ένα ηφαίστειο, σε ένα υπόστρωμα ρευστής και καυτής βίας, που ξεσπάει όπου βρει διέξοδο. Και καθώς αυξάνει η πίεση, η οικονομική πίεση, προς όλο και περισσότερους, όλο και θα πολλαπλασιάζονται οι ευκαιρίες για τα ξεσπάσματα. Είμαστε στα πρόθυρα της γενίκευσης της βίας και δεν φαίνεται να κάνουμε τίποτα για αυτό.
 
Στο παρκάκι τώρα. Σε αυτή τη χώρα πέρυσι κάηκαν δυόμισυ εκατομμύρια στρέμματα μόνο στην Πελοπόννησο. Καίγονται 750.000 στρέμματα δάσους κατά μέσο όρο κάθε χρόνο. Αλλά όχι μόνον. Χτίζονται και αυθαίρετα. Ακόμη σήμερα, κάθε μέρα. Ένας στους δέκα Έλληνες έχει στην κατοχή του αυθαίρετο, και έχει και επιβραβεύσει τις κυβερνήσεις της πυρκαγιάς και της αυθαίρετης δόμησης. Τι θα συνέβαινε στο παρκάκι της Κύπρου; Θα χτιζόταν αυθαίρετη πολυκατοικία; Όχι. Θα φτιαχνόταν τριώροφο γκαράζ. Στην Κυψέλη, όπου μπορεί κανείς να επιχειρήσει να βρει παρκάρισμα και εάν τα καταφέρει εντός διμήνου (εξαιρείται Ιούλιος-Αύγουστος) κερδίζει βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Το γκαράζ δεν θα ήταν καν εμφανές. Προβλέπεται υπόγειο και από πάνω πλατεία, με δέντρα. Ίσως όχι αιωνόβια, όπως χαρακτηρίστηκαν τα κομμένα, παρότι ο κορμός τους ήταν ισχνός, αλλά αυτό ίσως εξηγείται από τον αέρα της Κυψέλης. Και η απόφαση είχε ληφθεί με όλους τους τύπους, με συμφωνία των δύο μεγαλύτερων παρατάξεων, χωρίς να υπάρχει κάποια προσφυγή ή αντίθετη απόφαση, ας πούμε από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Απλώς οι κάτοικοι της περιοχής αποφάσισαν ότι δεν το θέλουν, θέλουν τα δεντράκια.
 
Πρόκειται ακριβώς για το είδος του κοινωνικού αγώνα και της λειτουργίας της τοπικής κοινωνίας που συκοφαντεί την έννοια της κοινωνικής δράσης, την ώρα ακριβώς που η χώρα την έχει περισσότερη ανάγκη. Θυμίζω δύο παρόμοιες περιπτώσεις. Μια ομάδα πολιτών αντιδρούσε στην κατασκευή του πάρκινγκ του Μεγάρου Μουσικής. Μερικές φορές, σπανίως, οι πολιτικές «πλάτες» βγαίνουν σε καλό. Το πάρκινγκ έγινε. Ο χώρος είναι και θα γίνει ασφαλώς ωραιότερος, χρηστικότερος και φιλικότερος για τους πολίτες από ό,τι ήταν προηγουμένως. Και το Μέγαρο έχει πάρκινγκ, και οι περίοικοι και οι επισκέπτες της περιοχής το πρωί έχουν πάρκινγκ και η ζωή όλων είναι καλύτερη.
 
Θυμίζω επίσης ότι στην Αγία Παρασκευή οι πολίτες είχαν καταφέρει να αποτρέψουν τη διέλευση αυτού του άθλιου τέρατος που λέγεται Μετρό σε πρώτη φάση γιατί θα κατέστρεφε την ωραία πλατεία τους και θα επιβάρυνε την περιοχή με πρόσθετη κίνηση. Σύσσωμος ο τοπικός παραγοντισμός είχε αντιδράσει. Αυτό θα κοστίσει στους υπόλοιπους κάπου μισό δις ευρώ, δύο χρόνια καθυστέρηση και ταλαιπωρία και εν τέλει ο σταθμός θα γίνει σε λάθος μέρος, γιατί η κυβέρνηση τότε, αντί να βάλει πάγο στους (δικούς της, παρεμπιπτόντως) τοπικούς συνδικαλιστές και δημεγέρτες, άλλαξε τη χάραξη της γραμμής, με την απλή σκέψη «ανόητοι είναι, ας ζήσουν την ανοησία τους». Επίσης, παρεμπιπτόντως, οι ίδιοι τιμήθηκαν πανηγυρικά με νέα λαϊκή ψήφο και αναβαπτίστηκαν στην εμπιστοσύνη της παράταξής τους και ης κοινωνίας τους.
 
Εξίσου κοντόφθαλμη είναι και η οπτική εκείνων που αντιδρούν στο γκαράζ της Κύπρου. Και μου έκανε εντύπωση που ο Φώτης Κουβέλης, άνθρωπος μετριοπαθής και συγκρατημένος, μίλησε για «οικολογικό έγκλημα». Το αντίθετο θα ήταν «λογικό έγκλημα».
Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
4 ψήφοι

 Εκτύπωση
 Αποστολή με e-mail

Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις